
عشق، سرطان دوست داشتن است.
عشق، عقد دائمي ما با غربت است.
عشق، شماره تلفني است كه سالها بدنبال آن مي گرديم.
عشق، آمپول ب كمپلكس معرفت است.
عشق، اتوباني است كه تا ته ابديت مي رود.
عشق، آسانسور حيات بشر است. واي بحال كسي كه توي اين آسانسور گير كند.
عشق، قند متافيزيكي است كه در دل آدم آب مي شود.
عشق، شب نامزدي ما با جدايي است.
عشق، نردباني است كه ما را از خود بالا مي كشد.
عشق، همان فعل انفعالي است كه در برابر گل سرخ به ما دست مي دهد.
عشق، عزرائيل زيبايي است كه با رسيدن، جسم ما رامي گيرد و قبض روح راامضا مي كند.
عشق، اولين آهي است كه در آيينه كشيده ايم.
عشق، اولين حقوق ما از باجه معرفت است.
عشق،خريد وفروش پاياپاي عاشق و معشوق است.
عشق، لك لكي است كه روي درخت خاطرات ما لانه كرده دارد.
عشق، مقصد نيست، بلكه مركبي است براي رسيدن به مقصد.
عشق، تنها مهماني است كه بدون دعوت وارد ميشود،كافيست درخانه قلب را بازبگذاريد.
عشق، يك لحظه آرامش است و هزار لحظه گرفتاري.
عشق، بينايي را مي گيرد و دوست داشتن مي دهد
عشق، صداي فاصله ها، فاصله هايي كه غرق ابهامند.
عشق، صداي فاصله ها، فاصله هايي كه غرق ابهامند.
عشق، تنها دردي است كه بيماربدنبال علاج نيست، زيرا درد عشق برايش مطلوبتراز سلامتي است.
نوشته شده در یکشنبه هشتم اردیبهشت 1387
توسط
(ساناز)
|

اين بار مي خواهم هفت سين عيد را با ياد تو بچينم
سبزه را با ياد روي سبزه ات
سمنو به ياد شيريني لبخندت
سايه دانه به رنگ چشم هايت
سرکه با ياد ترشي مهربانيت
سيب با ياد ترديه گونه هايت
سکه با ياد درخشش قلبت
سير با ياد تندي کلامت
با همه خوبي ها و بدي هايت ... دوستت دارم
سال نو مبارک !
نوشته شده در پنجشنبه یکم فروردین 1387
توسط
(ساناز)
|

عشق من
تو از متن یک رویــا آمدی
تا خواب های هزار رنگم تعبیر شوند
و لبــــخنــد های رنــــــــگ باخـــتــــه ام تــازه .
تـــو حالا جانی و جان جانان در تــــو جاری شـــده
و من چه آسوده خودم را به دستهای سخاوتمندت سپـــرده ام .
حــــــــالا از دنـــیا جــــدا شده ام چرا کــه تــو را دارم
چشمهای تو برایم دنیایی ناشناخته است .
حالا دیگر نبودی وجود ندارد
که هر چه هست
تو هستی
نوشته شده در چهارشنبه هشتم اسفند 1386
توسط
(ساناز)
|
والنتاين همه مبارک
مخصوصا عشقه خودم

«قدرت عشق» بر «عشق به قدرت» غلبه کند، دنيا طعم صلح را مي چشد
نوشته شده در پنجشنبه بیست و پنجم بهمن 1386
توسط
(ساناز)
|

گاه گاهی سری بزن
بر سرزمین قلبم
آنجا که لاله ها روئیده محبت
و گلهای رنگین قلبم
پروانه را به ترانه خوانی بالهایش میکشاند
گاه سری بزن
بر شاخه شاخه های سبز
محبت روئیده در قلبم
وآرام صدایم کن
قول میدهم..با شنیدن صدایت خود پروانه ای گردم
فروغ فزخزاد
نوشته شده در پنجشنبه چهارم بهمن 1386
توسط
(ساناز)
|


